Burası vatan, nereye gidiyorsunuz?

umut-1“Buralardan gitmek lazım diyen bir kişi daha olursa, ağzımı bozacağım. Burası vatan, nereye gidiyorsunuz?”

Son yazımın sonuna yukarıdaki cümleyi eklemiştim. Aslında yazı başka bir konu hakkındaydı ama gelen yorumları görünce bu konuyu biraz açmak istiyorum. Özellike sevgili Erdem ve sevgili Burcu‘ya güzel yorumları için teşekkür ederim.

Baştan yazayım – bunu okuyanlar arasında yurtdışında en uzun yaşamış olan benimdir. Babamın Dışişleri Bakanlığı mensubu olmasından dolayı, veya başka bir bir deyimle diplomat ailesinin kaderi olarak hayatım yurtdışında geçti. Sonuç olarak yurtdışına çıkma kararı biraz zorunlu bir karardı. 

Benim öğrenim, yeni iş olanakları, lisan öğrenmek, daha liberal bir ortamda yaşamak veya çocuklarım başka bir yerde büyüsün diyen kimseye de lafım yok. Onu da söylemiş olayım. Sadece “Türkiye kötü gidiyor, ben de paçayı kurtarayım” düşüncesine karşı “uyuz oluyorum”.

Neden Türkiye’de olmak ve kalmak istediğimi anlatayım:

Bu ülkede milyonlarca genç insan var. Bunların çoğunluğunun ülke istedikleri gibi gitmiyor diye yurtdışına gitme olanakları yok. Onlardan yaş ve olanak anlamıyla büyük olan bizler çekip gidersek, onların geleceğe nasıl bakacaklarını tahmin etmek ister misiniz?

Burada kalmak istediğim için yeni bir girişim hayata geçirdim: Evtiko. Muhtemelen bu sene kurulan start-up tarzı işlerde en çok yabancı yatırım alan şirket. En büyük yatırımcısı benim. Onun için harika bir ekip oluştu. Onlarla beraber tüm zorluklara rağmen bu işi İstanbul’da büyütmek istiyorum. Onun için burada kalmak istiyorum.

Girişimcilik Vakfı’nın Yönetim Kurulu Başkanıyım. Bu sene 61 bin genç insanın başvurduğu bir yapı. Gençler buraya bir umutla başvuruyor. Bizler çekip gitsek, ne kadar umut söner sizce? Girişimcilik Vakfına seçilen 100 bursiyerin (#fellow100) hayatlarının nasıl değiştiğine adım adım şahit oluyorum. Onlara rol modeli olan insanlar “buraları kötü, ben gittim” dese, bu gençler ne yapar acaba?

Bu ülkenin en karanlık zamanı Sevr anlaşmasının imzalandığı gündü. Bundan üç sene sonra Cumhuriyet kuruldu: Bu topraklarda en karanlık günden en güzel ana kadar inanılmaz bir değişim çok kısa sürede olabiliyor. Onun için umutlarımızı kaybetmememiz lazım.

Ben onun için bir yere gitmeyi düşünmüyorum. Buradayım. Güzel bir nedenden dolayı gitmek isteyen herkes gitsin. İsteyen kalsın, isteyen bir süre sonra dönsün. Ama buraları kötü oldu, kaçalım mantığına anlayış göstermemi benden beklemeyin.

 

***

Ekleme: Yukarıda Facebook’ta 15 Aralık’ta yazdığım yazıyı okudunuz. Paylaşım ve yorum sayısı o kadar büyüktü ki, bu konu benim tahminlerin ötesinde güncel ve duygusal bir konu olduğunu anladım. Yurt dışında yaşayan arkadaşlarımdan bu yazıya biraz incindiklerini öğrendim – oradan da her şeyi yapabiliriz diyorlardı. Dijital bir dünyada çok şey mümkün tabii ki. Ama her şey değil. Bir başkalarından ne kadar umutsuz ve gergin olduklarını öğrendim. Gergin olmamak mümkün mü? Bazılarının muhteşem bir şekilde karamsar olduklarını gördüm. Bu bakış açısıyla her şey kötü gelişecektir – Allah size sabır versin. Çoğu okuyanın ise bir şekilde umutlarını kaybetmemek için sarıldığını gördüm. Bu da bana umut verdi.

YORUMLAR

  1. Ekrem Ö.

    Harika bir yazı olmuş. Özellikle sizin gibi girişimci gençlere rol model olan birinden bunları okumak çok daha etkileyici oldu.
    Teşekkürler.

  2. anonim

    “If you don’t like where you are move you’re not a tree.”

    iran’i ornek vermek isterim;
    Iran beyin gocunun en fazla oldugu ulkelerden biri, ve gitmek cogu zaman mantikli, insanliga katki saglayacak dahileri/yetenekleri “ama senin ulken napar gidersen?” diyip onlerinin kesilecegi bi ulkede tutmak kadar yanlis bisey yok.
    Ha irandan son 30-40 yilda gidenler nerde mi? Silikon vadisinde twitter ceo’su, nasa’da ekip lideri, ebay kurucusu.

    Sonuc olarak, gezi parki orneginde, %50-%60 sizi dusunmuyosa, size kin besliyosa, saygi duymuyosa; siz neden kendi geleceginizden vazgeciyosunuz ki? sizinle ayni fikirde olup cikma olanagi olmayanlar peki? Iran’da bunun cozumu yurtdisinda burs vs. bulup yuksek lisans/doktoraya gitmek oldu. gitmek isteyen icin her zaman yol vardir, iran pasaportuyla yapabiliyolarsa, turkiye pasaportuyla cok daha rahat yaparlar.

    Ozet olarak, ulke uzerinden duygu somurusu yapmamali kimse, herkesin kendi hayati, mutsuz olan insan ulkesine de faydali olamaz. birakin insanlar olusan bu kulture ayit olup olmadiklarini kendileri karar versin

  3. Soner

    Aslında gidenler buraların kötü olmasından dolayı değil buradaki düzeni değiştirmek için yaptıkları çabaların bir işe yaramamasından dolayı gidiyorlar. Onlar sokakta yürürken gerçekleşen ölümleri önlemek için birşeyler yapamıyorlar, eğitim sistemini değiştirmek için birşey yapamıyor, yok olup giden özgürlükler, hapisteki gazeteciler için birşey yapamıyorlar. Yapamadıkları gibi her geçen gün biraz daha dışlanıyorlar, adam yerine konmuyorlar. Hakettikleri yerlere gelemiyorlar ve onlar buraları çok seviyorlar. Onlar en çok gaz yiyen, en çok cop yiyen ona rağmen birşeyleri değiştirmek için en çok çabalayanlar bu ülkede gördüğüm.
    Sevres anlaşması zamanıyla bugünleri kıyaslamak çok yanlış, alakasız zamanlar.
    En kısa zamanda dönmeleri ümidiyle.

  4. Begum Kabatas

    Bir tane hayatım ve bir tane çocuğum var. Okuyacak aydın, akılcı, üzerine yıllık kazancının yarısını vermen gerekmeyen okul, başın sıkıştığında güvenemeyeceğin bir hukuk sistemi ve çökmüş bir toplumsal akıl için kaybedecek çok şeyim var. Keşke gidebilsem… Sizi anlıyorum, konumunuz ve hedefleriniz gereği kalmanız ve insanların kalması sizin için motivasyon yaratabilir ama bir de bu taraftan bakmak lazım.

  5. Bahadir K.

    Bu konuda dogru ya da yanlis yok. Kisisel kararlar bunlar. Bu sebeple buradan gitmek lazim diyen bir kisiye agzinizi bozmamalisiniz. Bozarsaniz siz haksiz olursunuz. Haksiz olmanizdaki sebep sizin yanlis bir noktada duruyor oldugunuz anlamini da tasimiyor. Kendi yasam iceriginizde dogru bir karar vermis ve onurlu bir durus sergiliyor olabilirsiniz, ki ben oyle oldugunu dusunuyorum. Ama herkes sizinle ayni kosullarda yasamiyor. Gun be gun kazandigi para erirken, cocuklarini simdilik kurtarabildigi dini egitim mekanizmasi disinda nasil tutabilecegini dusunen bir adam buradan gitmem lazim diyorsa uzuldum, ama seni anliyorum demeniz daha dogru bir tepki olabilir. Bu kisi sizden daha az onurlu bir davranis sergilemiyor, emin olun.

  6. Mehmet Ortaç

    Çok önemli bir zamanda çok önemli bir yazı. Sizin gibiler mutlaka bu tip motivasyonlara devam etmeli.

  7. Ahmet Refii Dener

    Sevgili Sina, yazini cesitli araliklarla okudugumda farkli degerlendiriyorum. Sonucta senin pencerenden bakilirsa “HAKLISIN” demek kaliyor. Durum ama biraz asagidan bakinca farkli. Iyiye giden birsey yok. Ülkenin demontaji devam ettigi gibi bir avuc girisimciden bahsediyoruz. Onunda sadece birkaci inovatif konularla ugrasiyor. Gerisi varolani farkli sunmak ve toplu batis icin ugras veriyor. Sonra bir konu daha var. Sen politikaya bulasmiyorsun. Düsüncelerin biliniyor olsa bile mesafeli ve güvenli alandasin. Ben iddia ya girdim. 300.000 defadan fazla seyredilecek bir video cekebilecegimi söyledim. 2,5 dakika referandumda “Neden hayir demeli” anlattim. 2 hafta da 16 Milyon izleme rakamida beni ifade vermeye yolladi. Aralik ayinda go2tr.de blogumda yazdigim 5 yazidan dolayi ifade verdim. Blog’un ismi GO2TR.de ben Türkiye ye yatirimci cekmeye calisirken neden Türkiye ye karsi yazayim? Neyse uzun sözün kisasi su an Sony Center’dan ofisten yaziyorum. O gitmeden bana Türkiye yok. Cok uzattim. Inovasyon düsünce özgürlügü olan ülkelerde gelisir. Sen “Türkiye de kaldim” derken zaten Dünya vatandasi oldugunu ve aslinda her yerde oldugunu unutuyorsun 🙂 Zaman carkini geri cevirirsek o zamanlar Türkiye ye eBay icin geldigin dönem bu zamanlar olsaydi tahminim biraz düsünürdün, kaldi ki bu zaman olsa eBay gelmezdi ülkeye. Selam ve sevgiler. ARD

  8. Kerem SARI

    Başarısını bir çok alanda kanıtlamış bir girişimciden böyle yazıları okumak ne güzel. Ülkemiz adına teşekkür ediyorum. Bu tavrınız bir çok kişiye örnek olacaktır. Bu ülkede yaşanmaz diyen tanınmış kişiler sizin yanınızda ne kadar da değersiz, basit. Keşke bütün örnek kişiler sizin gibi değerlerine sahip çıksa. Sevgilerimle

  9. Gökhan

    * Eskiden bu konu çok anlamlı geliyordu. Türkiyenin sonunu iyi görmek için uyuşturucu falan kullanıyor olmak gerek. Ama gerçekleri görmek ile karamsarlık farklı şeyler. Ölünce karamsar olabilirim… Yaşarken en ahmakça kavram herhalde. İnsan kendini niye hapse soksun durduk yerde! Ben gelecekten umutluyum şahsen. Gelişim acısız olmuyor. * Y.dışına gitmek bireysel karar, gidene başarılar dilemek lazım. Her zaman Türkiye’nin görünen yüzü olacaklar. Farklı zorlukları yenmeleri gerekecek. En az Türkiyedekiler kadar zorlanacaklar. Bu mücadele farklı şekillerde Türkiye’de de ola geliyor. Uzun lafın kısası, dünya dönüyor, zaman akıyor,… sen hayallerini gerçekleştirebiliyor musun, yoksa bir yerlerde takılı mı kaldın… Bence girişimci için bu sorunun cevabı gerçek, gerisi geyik!